The "invincible" Acheloos and his ... sneaky children

The river Acheloos, the "fertilizer" of the arid landscapes, Papa-Giannis from Lesini and ... Roussa Papadia!

Thanasis Bikas writes
It is our gem. A fantastic sloping blue touch in the dry parts of the prefecture. In its passage, Acheloos has always formed the dry landscapes, "loosened" the lands and was a natural boundary for the Aitolians and the Akarnans.
Nevertheless, in its passage, it has created a few problems for people. Only one defeated him, the resourceful Hercules. One of the most widespread myths, wants the river god, Acheloos, to fight with Heracles for the "eyes" of the Deejayer. According to Strabo and Diodorus, this struggle symbolized the struggles of the inhabitants of the region to master its rapid flow.

This was the first defeat of Acheloos. The second, if defeat, was the continuous dams along its length that limited its cruel impulse and the third, or the inflamed, infestation.

Τα παλιά τα χρόνια, που λένε και οι παππούδες στα καφενεία, ο ποτάμιος Θεός, από την μέση και κάτω ήταν ψάρι, είχε γένεια, κέρατα στο κεφάλι του. Μάλιστα, συχνά πυκνά «έβγαινε» και κυρίευε τον φόβο στη πεδιάδα, όπου τα νερά του πλημμύριζαν τις καλλιέργειες και απειλούσαν τα νοικοκυριά των ντόπιων.

As a bull in a glasshouse, the son of Tethys and the Ocean demanded desperate revenge on the bipedal animals that dominated him or so they thought they were. Acheloos has suffered a thousand misery from man. So many times he was angry and avenged.

In our own years, the former Aspropotamos, is experiencing a violent destruction from his own creation. Every day he receives "war" from his children who have been put to death.

Today, his dirty waters continue their journey and again threaten river-borne residents, and not only. Acheloos, our companion, our creator, apart from his beauty, stands there proud of reminding us mortals that he decides. And if we do not comply we will swallow us ...

Ουκ ολίγες φορές, έχει αντισταθεί σε τούτη την αυτοκαταστροφή του. Πάμπολες φορές αφηνιασμένος τιμώρησε τους ανθρώπους για την ασέλγειά τους και πήρε στο διάβα του νέα παιδιά. Άλλα πριν καλά καλά βγάλουν μουστάκια κι άλλα πριν ακόμη ονειρευτούν γυναικεία στήθη…


«Σέρνει λιθάρια ριζιμιά, δέντρα ξεριζωμένα» τραγουδά η Δόμνα Σαμίου στο πένθιμο τραγούδι «Ρούσα παπαδιά» εις μνήμην των δυο αδερφιών από το Λεσίνι που χάθηκαν στην… αγκαλιά του Αχελώου. Ας το θυμηθούμε από τον ιερέα του χωριού, παπά-Γιάννη, και ας είναι αυτές οι γραμμές μια μικρή ένδειξη σεβασμού στον ποταμό και ένα μικρό μνημόσυνο για όσους χάθηκαν στα θολά νερά του…